Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |       wolna powtórzył, jakby nie chcąc się z tym zdradzić, co zamierzał,
 2   1,  6 |     myśleć. Wreszcie, gdy kupiec chcąc resztki ocalić sznurować
 3   1,  6 |       dworu?~Nie śmiejąc czy nie chcąc mówić Hengo skinieniem głowy
 4   1,  8 |          lasami przedarłszy, nie chcąc być postrzeżeni, Doman i
 5   1,  10|          niczego się mieszać nie chcąc. Pojedynczo przystępowali
 6   2,  12|      moją dłonią... Schylił się, chcąc pocałować... nie krzyknęłam...
 7   2,  15|         się mierzą, odwagę sobie chcąc odebrać nimi.~Szli. Na przedzie
 8   2,  16|        winnych potem mogąc, jako chcąc, karać pojedynczo.~Kneź
 9   3,  22|    drodze u Piastunowego dworka, chcąc go też z sobą na naradę
10   3,  22|      strachem w sercach, ale nie chcąc ustąpić. Myśleli może, iż
11   3,  22| kmieciami na równi w prawie, nie chcąc im ustąpić. Na tych koso
12   3,  22|          połowa, ani znać go nie chcąc za wodza.~Tuż najpokorniejszego
13   3,  23|           która losowi swemu nie chcąc się poddawać wyła, targała
14   3,  24|         naradzając się z sobą, a chcąc koniecznie dostać języka.
15   3,  25|       dobyła i niepewnym krokiem chcąc się na ląd dostać, upadła.~
16   3,  25|        Marena chwytała za gardło chcąc ciągnąć do Jamy, a Żywże,
17   3,  25|             odpowiedziała z dala chcąc ujść. - Staremu się ręce
18   3,  25|        przybyła, płoszyć jej nie chcąc, siedział milczący. Dopiero
19   3,  25|        Szedł tedy na brzeg morza chcąc się topić. Chodzi, chodzi,
20   3,  28|      pięknym obdarzył, a trzeci, chcąc też hojnym być, kubek mu
21   3,  29|         żywiej, coraz widoczniej chcąc uciekać na lasy. Leszkowie
22   3,  29|         zamilknąć Doman, a bogom chcąc jeszcze złożyć obiatę do