Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |     Staremu Wiszowi by się to zdało - zawołał - i przystało.~-
 2   1,  4 |   jechać spieszyli, bo im się zdało, że deszcz lunie prędko,
 3   2,  12|    radosne drganie i okrzyki. Zdało się, że i drzewa, i wody,
 4   2,  12|  przyczaiwszy się... Jemu się zdało, że mnie ugłaskał... Milczałam,
 5   2,  17|    sobie wodza!~Niektórym się zdało, że za sobą to mówił, i
 6   2,  18|    siebie, smerda popatrzał i zdało mu się, że na przedzie wolne
 7   2,  20|    potrzebuję, ale wam by się zdało - bąknął Misz. - Aleć ich
 8   2,  20|    Doman, którego ona zabiła! Zdało się jej, że wilkołakiem
 9   2,  21|    dniem wszystko się usypiać zdało, ale Myszkowie pilni choć
10   2,  21|    ucho przykładała do ścian, zdało się, że tam coś mruczało
11   3,  22|       dzień świąteczny żniwa. Zdało się tym, co przewodzili,
12   3,  22|    Wizun milczał. Myszkom się zdało, że go mieli za sobą, a
13   3,  25|     do lądu przypłynąć - lecz zdało się, że mu sił brakło.~Wizun
14   3,  25|       jej własna ręka zadała. Zdało się nawet dziewczynie, że
15   3,  26|    trwoga jakaś ich ogarnęła, zdało im się, wolą było niebios
16   3,  27|       ranem wszystko ucichło, zdało się, że z obu stron znużone
17   3,  28|      a gdy do dworu przybyli, zdało się Niemcowi, iż go już
18   3,  28|     czemuż nie mnie?~Niemcowi zdało się, że go już ma w garści
19   3,  29|       większych nad pierwszą. Zdało się, że stwardniałej skóry
20   3,  29|    nad szerokim trupów polem. Zdało się, że trupy powstaną,
21   3,  29| których krople spadały jasne; zdało im się, że śpiew ich słyszeli,