Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |      Rzadkością to było, ażeby w taką lasów głębinę i puszcz wnętrza
 2   1,  2  |       Hengo ujął z nich dwie i z taką siłą i zręcznością zarzucił
 3   1,  6  |     stojącego. Pomimo osłabienia taka była moc gniewu, co nim
 4   1,  6  |            Wolał już puszczę niż taką gościnę...~Żwawo więc pognali
 5   1,  8  |      gdzie szopka była na siano, taka, jakie dawniej po słowiańskich
 6   1,  11 |    nienamulona... wielka bieda z taką dłonią, tysiąc chłopców
 7   1,  11 |           Szkoda, że raz do roku taka nocka bywa!... oj! oj! ja
 8   2,  12 |          to ci młodą wyswatam... taka że ją tylko całować a całować
 9   2,  13 |       kawał drogi ujechać muszę.~Taką sztuką odprawiony Bumir,
10   2,  14 | przetrwała milcząca, spokojna, z taką dumą, iż niechęć się rozbiła
11   2,  14 |         wykrzywione, straszne, z taką siłą wzroku, że kneź spuścił,
12   2,  18 |            Nie idźcie ode mnie w taką porę - odezwał się Piastun -
13   2,  20 | robaczków na piasku. Naturę miał taką. Jechał kmieć, czeladzi
14   3,  22 |         znać nie było. Siłę miał taką, że niedźwiedzie dusił za
15   3,  23 |        czeladzi nie starczyła na taką siłę; Dobek więc postanowił
16   3,  24 |          z nim, ale - brał inną. Taka dola...~Stary zdun trochę
17   3,  24 |          zagrody, dobrawszy znać taką porę, gdy stary zdun był
18   3,  26 |    ludzie proszą, wracajcie, gdy taka bogów wola. My bez was stąd
19   3,  Dop|      górze Lassocie pod Krakowem taką właśnie, jak dawnym swym
20   3,  Dop|      milę od Krakowa, sypiąc jej taką jak ojcu mogiłę.~W wyrobieniu
21   3,  Dop|       źródła prastarego, które z taką barwą je przechowało.~Trudno