Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |           chłopak krzyknął. Druga strzała utkwiła mu w nodze.~A z
 2   1,  1 |          na plecach worka wsunął.~Strzała miała z kości białej wyrobione
 3   1,  1 |        strzały. No, nic to! Jedna strzała polańska - zamruczał starszy -
 4   1,  2 |            których ani miecz, ani strzała przebić nie mogły. Te gdy
 5   1,  4 |          wrogowi przejścia rzeki, strzałą rażony zginął. Wojsko się
 6   1,  10|         parobczak, naciągnął go i strzała świsnęła w powietrzu...
 7   1,  10|          krew mu ciekła, bo w nim strzała uwięzła. Parobczak nie widząc
 8   1,  10|          którego oko głęboko było strzałą przeszyte. Wnet począł trząść
 9   1,  10|        rąk sobie podawać zaczęli. Strzała tkwiła wbita tak głęboko
10   1,  10|       dziupli Chwostek... i nasza strzała go tam dosięgnie. Bogowie
11   1,  11|  odsłoniła oko.~- A oko... oko ci strzałą wybito! Człowiecze! - krzyknęła -
12   1,  11|  podpatrywać... i tam cię kmiecia strzała spotkała...~Znosek ani się
13   1,  11|           A do tego żbik i ludzka strzała... jakiego na to ziela trzeba...
14   2,  20|           nagle między typy i jak strzała do ognia pobiegła. Doman
15   2,  21|           chwycił zań, zmierzył i strzała świsnęła, ale uwięzła w
16   2,  21|           a tuż z okna zaszumiała strzała druga, ogromna, pierzasta
17   2,  21|           na upatrzonego świsnęła strzała, zawarczał kamień ciśnięty
18   2,  21|        legła szeroko, tak aby ani strzała, ani kamień nie dosięgnął,
19   2,  21| urągowiskami i krzykiem.~Ile razy strzała leciała, kamień spadał,
20   2,  21|          bo mówić trudno mu było. Strzała ugrzęzła głęboko i poszarpała
21   3,  25|          za drzwi wyszedłszy, jak strzała pobiegła do chramu.~Wizun