Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |   Patrzaj, Niemcze, licz swe siły. Pojrzał Rytgar, kędy były -
 2   1,  6 |    ran i upojenia straciwszy siły. W gardłach umierających
 3   1,  7 |    lecz Wisz, jakby mu nagle siły przybyło, skoczył raźno
 4   1,  9 | której odganiać należało złe siły, czarne bogi, i czterech
 5   1,  10|    słów on nie posłucha.~- A siły my na niego nie mamy - wołał
 6   1,  10|    iż ten sam, co ją puścił, siły swej poznać nie mógł...
 7   2,  13|     i bądź spokojny.~- Bylem siły miał trochę, doma nie zostanę...
 8   2,  13|      nazad pędzić na łoże. I siły też nie pozwalały bardzo
 9   2,  15|      miłościwy panie, więcej siły w ręku niż w głowie. Ja
10   2,  16|     nas wspomagali, a my wam siły wielkiej nie przyniesiemy.
11   2,  17|    skończyło się na słowach, siły nie mają. Myszków wybrali
12   2,  19|      Chwostek widzieć, jakie siły się przeciw niemu skupiły
13   2,  19|      słowo", tylko wspólnymi siły.~Na co Myszkowie rzekli:~-
14   2,  20|    ściskając go - tyle miała siły. Wiesz, że ona tu jest?
15   3,  23|    stały, i z nimi co tchu i siły uciekać zaczęli na pole.
16   3,  25|  Upadłszy starucha odzyskała siły trochę i przytomności, orzeźwiła
17   3,  26|       Drudzy o Pomorców, ich siły, o Leszków i o Niemców badali,
18   3,  28| zdrajcą, podesłanym, aby ich siły obliczył i dał o nich znać
19   3,  28|   się to działo, a wszystkie siły ławą wielką sunęły się ku
20   3,  28|   podpatrzyć z bliska, jakie siły mają i co myślą. Stało się
21   3,  29|      Byli to Leszkowie i ich siły.~Nie spodziewali się znaleźć