Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |      póty naszej woli, dopóki pokoju. Przyjdzie wojna, z nią
 2   1,  3  |   rzekł Hengo - proszę was, w pokoju mnie zostawcie.~- Zrobię
 3   1,  4  |  śpiewali, i bogów chwalili w pokoju, oręża nie potrzebowali,
 4   1,  7  |    ludzi, niewiastom nie dają pokoju. Nikt nie pewien ani chaty,
 5   1,  8  |      mirze lub na opolu czasu pokoju trafiło zabójstwo, on prawo
 6   1,  9  |     cicho - zostawcie Dziwę w pokoju. Będę wam w krosnach tkać,
 7   2,  13 |    miłują, a radzi siedzieć w pokoju. Powiedzcie mu to koniecznie,
 8   2,  17 |     gdy szły do boju, a czasu pokoju stawiano w bezpiecznym miejscu.
 9   2,  18 |   rękę... Źle czyni, gdy mu w pokoju siedzieć było łatwo... Ród
10   2,  18 |       rozkazu bogów. Idźcie w pokoju... Kto wie, gdzie się spotkamy...~
11   2,  19 | jednego języka, wyznawcy Boga pokoju, drużbami dziecka mojego.~
12   2,  21 |   Leszkowie - rzekł - chcecie pokoju, siedźcież w pokoju, a do
13   2,  21 |   chcecie pokoju, siedźcież w pokoju, a do naszych spraw nie
14   3,  22 |       psy razem karmił.~Czasu pokoju wesół był, ochoczy, do słowa
15   3,  24 |       Córka mu też nie dawała pokoju, tak wielu rzeczy jej było
16   3,  26 |     tam to plemię, abyśmy raz pokoju zażyli.~Długo tak gwarzono
17   3,  26 |     przyniósł z sobą nadzieję pokoju i zgody... Całą noc do białego
18   3,  30 |      chciał. Zostawiono ich w pokoju, krew swej krwi nie bije.~
19   3,  30 |       tym odeszli Leszkowie w pokoju, na koń siedli i jechali
20   3,  Dop|       dozwala im przeto żyć w pokoju i zgodzie, grają tedy na
21   3,  Dop|  panuje wśród szczęśliwości i pokoju, a lud, po zgonie, wdzięczny