Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |          naprzeciw, rozgartując ostrożnie leszczynę i kaliny, niepostrzeżona,
 2   1,  1 |        go szpiegowała - ale się ostrożnie schowała, tylko gałązki
 3   1,  2 |       naszyjniki i kolce.~Hengo ostrożnie zwrócił na nie oczy. Wszystkie
 4   1,  2 | szeptały między sobą; to biorąc ostrożnie z ławy siekierki i noże,
 5   1,  4 |        począł kijem obmacywać i ostrożnie osunął się na ziemię. Gęślę
 6   1,  5 |  zapytał.~- Ja nie wiem - rzekł ostrożnie przybylec - pewno by radzi
 7   1,  7 |         nie sami... trzeba więc ostrożnie i cicho wprzód języka dostać,
 8   1,  7 |     wnet też, rozglądnąwszy się ostrożnie, naprzód skoczył i stał.
 9   1,  8 |      ziemi, spojrzał i zobaczył ostrożnie gałęzie rozgartującego,
10   1,  10|         w pobliskiej gęstwinie. Ostrożnie coś się pod dębem prześliznęło,
11   1,  10|      ciągle jak martwy leżał... Ostrożnie gospodarz puszczy podszedł
12   1,  11|          obejrzały się dokoła i ostrożnie w gąszcz pierzchnęły...
13   2,  12|        tętent sunął się powoli, ostrożnie, milknął i wznawiał... zbliżał
14   2,  12|       trawy i krzaki, i czekał.~Ostrożnie wysunęła się z boru ludzi
15   2,  13|      prawie.~- Nie wiem - rzekł ostrożnie parobczak, chociaż świadkiem
16   2,  14|         Nie bratali się bardzo, ostrożnie ocierali o siebie, ale zanucona
17   2,  21|         jednego otworu na wieży ostrożnie gruby powróz spadać zaczął
18   3,  23|        napaść śpiących.~Cicho i ostrożnie przerzynać się poczęli lasami,
19   3,  25|      pode drzwiami, uchyliła je ostrożnie, dysząc, że usypiał, popatrzała
20   3,  29|      tęsknym. Doman się zbliżał ostrożnie, nie postrzeżony, aż zakaszlał,
21   3,  30|    jednego z ludzi swych, który ostrożnie podniósłszy się z sitowia,