Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | chrapy, zaczęły niecierpliwie nogami kopać w ziemię; jeden z
 2   1,  2 |     trzeba - ziemię matkę pod nogami, słonko nad głową, wodę
 3   1,  4 |    Wiszowego dworu? nie moimi nogami - rzekł ślepiec - nogi stare
 4   1,  4 |   Piaskiem białym przysypuje, nogami ubija ziemię. Księżyc i
 5   1,  6 |       ludzi, związana rękami, nogami splątana, zębami się trzymająca,
 6   1,  6 |       z jaką walczyli z sobą, nogami depcąc trupy. Na ziemi we
 7   1,  6 | zginął mamie!~Schylił się pod nogami zobaczywszy leżący kamień,
 8   1,  7 |      na to gniazdo osie iść i nogami je stratować. - Słowo się
 9   1,  8 |    już z sadyb dawnych, i pod nogami nam co dzień ziemi ubywa..
10   1,  8 | słucham wszystkich... Przecie nogami mnie kopią, plują na mnie...
11   1,  10|  posłuchał, rękami objął dąb, nogami się go uczepił i ze zręcznością
12   1,  10|   twarzą dobył się ze środka. Nogami i rękami objął pień, ześliznął
13   2,  14| Ziemia zdawała się trząść pod nogami ludzi. Kneź drżał otulony
14   2,  15|     drzemał, pędzał je kopiąc nogami a chleb im rzucając na przemiany.~
15   2,  17|      pochwycić nie mogły Żuła nogami i oburącz gnał przestraszone
16   2,  19| chciwie, usiłując świeżej pod nogami dostać trawy.~Jadący przodem
17   2,  21|     mur, poglądał na gród pod nogami, na chodzących po wałach
18   3,  22|      gdy mu był nieposłuszny, nogami na śmierć ściskał. Dla ludzi
19   3,  23|       Bolko Kania, potrącając nogami leżących, na boku spostrzegł
20   3,  25|      długo koło mnie, deptali nogami. Czekajcie!... cóż się stało?...
21   3,  29|     na rękach skostniałych, z nogami podniesionymi w górę. Gdzieniegdzie