Tom,  Rozdzial

 1   1,  4  |   skarbów parobek podkradł się nocą Kupałową pod mogiłę, jak
 2   1,  4  |    brata go zabiła. Ludzie idą nocą drogą, dziwne głosy słyszą
 3   1,  5  | zasiekiem, ale niedźwiedzie go nocą splądrowały. Las był tu
 4   1,  9  |        straż postawić, aby się nocą niespodzianie nie rzucili,
 5   2,  13 |        to koniecznie, ja przed nocą jeszcze kawał drogi ujechać
 6   2,  15 |        że sobie na uroczyskach nocą schadzki czynili kmiecie,
 7   2,  18 |       chciał, lecz drogi przed nocą szukać trzeba było.~Mrok
 8   2,  21 |   siedliśma na konie i jechali nocą, lasami, manowcami aż tu,
 9   2,  21 |        Szyja - ano, zobaczym! ~Nocą, gdy się młodzież ciekawa
10   2,  21 |   grobie, cicho jak na żalniku nocą, nie widać nikogo, zgniliznę
11   3,  22 |      stróż stoi czujny dniem i nocą, a pyta cię i opatruje.
12   3,  22 |       się z ludźmi w gaju, aby nocą ich nie zdradziły ogniska
13   3,  23 |   zwycięstwa, bo łuna widziana nocą strach była rozniosła. Ludzie
14   3,  25 |      mu znużone.~Wzięto go już nocą na nosze z gałęzi i niesiono
15   3,  25 |      której czarów się lękano. Nocą jakiś zapomniany czółenek
16   3,  27 |  patrzał mu w oczy.~Smerda już nocą przyszedł nad wrota i krzyknął
17   3,  27 |     nędzne i nieznośne. U wrót nocą zaczęły się nieznacznie
18   3,  28 |       zemsty było za mało.~Gdy nocą już stanęli na nocleg i
19   3,  29 |        różne sprawy, o których nocą, gdym usnąć nie mógł, ludzie
20   3,  30 |       znikły w mroku wieczora. Nocą już Doman dowiózł narzeczoną
21   3,  Dop|       kupami nachodzą, dniem i nocą nie dają im spoczynku, rzucają