Tom,  Rozdzial

 1   1,  4  |        Smutnoż mu było. A przecież, młody, pocieszał się trochę, że
 2   1,  7  |             gospodynie miły - wołał młody gospodarz. - Takiego gościa,
 3   1,  8  |             Miłoszowe, Wisz stary i młody Doman. Kilka już dni spędził
 4   1,  9  |         rozpowiadać zaczęli, jak on młody wiek spędził we znoju i
 5   1,  11 |       przyjadą swaty... księżyc pan młody do ciebie...~- Do mnie,
 6   1,  11 |            wiem! ktoś! ładny chłop, młody, bogaty... Ej! nie idź na
 7   2,  15 |        zwano Muchą. Mucha był chłop młody i przystojny, żwawy i wesół.
 8   2,  15 |            zgniłej i stęchłej leżał młody, piękny chłopak, dwudziestokilkoletni.
 9   2,  20 |          stary. - Skąd wy, żupanie? Młody wędrowiec ręką wskazał na
10   3,  22 |            Ludek, Wiszów, syn, choć młody, wystąpił śmiało, po sobie
11   3,  24 |           zaczęły:~- Księżyc jedzie młody!~Księżycem dnia tego był
12   3,  24 |          szytymi przez ramiona.~Pan młody, choć blady jeszcze, krasą
13   3,  24 |            Tymi darami okupił sobie młody miejsce przy dziewczynie,
14   3,  24 |        przerwał, to poczynał drugi.~Młody siedział przy Mili, a patrzał
15   3,  24 |   zaskoczono, ale nieszczęśliwy pan młody usta ścinał i słowa z niego
16   3,  25 |          jej w piersi wbili. Zginął młody, poginęli drużbowie, drużki,
17   3,  26 |           więc z nimi jechał Ziemek młody, syn gospodarza, aby miał
18   3,  27 |       odziedziczyłem władzę... choć młody, panem jestem i nad krajem,
19   3,  30 |             Leszek, Pepełek stary i młody... napili się jej dużo,
20   3,  30 |            w królewskim orszaku pan młody, sprawiono wesele, na którym
21   3,  Dop| słowiańskich) osadzają na państwie.~Młody ów dziedzic wielkich przodków