Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |   namarszczył.~- Dlaczego wy na łowy idziecie, choć zwierz bywa
 2   1,  4 |         nogą. Jedźmy do lasu na łowy, bracie, na zwierza dzikiego,
 3   1,  4 |     wieży prosi: nie jedźcie na łowy - krucy dziś krakali rano
 4   1,  6 | polowanie? - powtórzył. - Dobre łowy... zwierzyna tłusta... kruki
 5   1,  7 |       nikt nie wie. Jedziemy na łowy.~- Jedźmy na łowy - ludzi
 6   1,  7 |   Jedziemy na łowy.~- Jedźmy na łowy - ludzi waszych zostawicie
 7   1,  7 |         się wnet nań rzuciły. I łowy rozpoczęły się wtedy na
 8   1,  11|           Czy Ludek pojechał na łowy... czy to Ludkowe psy słychać?... -
 9   2,  13|    Jeleń... albo ja wiem?... Na łowy wyjechał, a z łowów go przynieśli...~
10   2,  13|         ręku ściskając.~- Oj... łowy te, łowy... gorzej wojny
11   2,  13|     ściskając.~- Oj... łowy te, łowy... gorzej wojny takie łowy!...~
12   2,  13|      łowy... gorzej wojny takie łowy!...~Widoczne było z twarzy
13   2,  17|       długo, po kilku dniach na łowy wyjedzie, a my nań czatować
14   2,  18|   patrzał, klął okrutnie, że na łowy jechać nie mógł. Brunhilda
15   2,  18|   wydawał, jemu naturalny.~- Na łowy muszę pojechać... - wołał
16   2,  18|         dnia na dzień odkładano łowy. Namówiła ludzi, aby przeszkody
17   2,  18|      nareszcie nieodwołalnie na łowy gotować kazał nazajutrz.
18   2,  18|        na nim nigdy nie chybiły łowy kneziowskie. Trzeba jednak
19   2,  18|        pani służy... Owszem, na łowy może dać szczęście, bo ona
20   2,  18|      Nie wiesz, jakie dziś będą łowy? - zapytał. - A gdzie? -
21   3,  30|     Ludek sposobił się wyjść na łowy. Gdy ujrzeli nadjeżdżających