Tom,  Rozdzial

 1   2,  14|             ROZDZIAŁ 14~Na jeziorze Lednicy leżała wyspa, ostrów święty,
 2   2,  14|     przedsiębrać mieli.~Na ostrowiu Lednicy stał taki chram Nii, do
 3   2,  14|          lecz co żyło przybyszów na Lednicy, kupiło się, biegło naprzeciw
 4   2,  15|            izby.~O bytności swej na Lednicy kneź nie rzekł i słowa,
 5   2,  17|             kmiecie się zbierają na Lednicy. Bądźcie nam głową na tego
 6   2,  17|          wam tylko oznajmuję, że na Lednicy zostaję i nie ruszę się
 7   2,  17|            starszyzna dla narady na Lednicy, przybył i kneź Miłosz...
 8   3,  24|            córkę zduna znad jeziora Lednicy... Co mi tam! nie dbam,
 9   3,  24|            ilu ludzi, jaka straż na Lednicy broni przystępu do kontyny,
10   3,  24|           chcieli naplądrowawszy, o Lednicy nie myśląc, bo na nią przeprawa
11   3,  25|         ROZDZIAŁ 25~Na ostrowiu, na Lednicy, u brzegu stał mnogi lud
12   3,  25|       rzekła w końcu - ja bym tu na Lednicy nie wyżyła... Ciasno, cicho,
13   3,  25|         dworze byłoby lepiej niż na Lednicy, na ostrowiu... Rzuciwszy
14   3,  26|           ukazał się Doman, który z Lednicy powracał.~Widać po nim było,
15   3,  26| niewolnikami wrócili wprawdzie spod Lednicy, obawiając się zasadzki
16   3,  28|             ale na prost ku jezioru Lednicy, gdzie się spodziewał znaleźć
17   3,  28|            zbierać, zwykłą drogą ku Lednicy mając ciągnąć, dokąd już
18   3,  28|             cichości ku jezioru, ku Lednicy.~
19   3,  29|            was okup złożył, a was z Lednicy zabrał do mojej świetlicy?
20   3,  30|             zapalono ogień święty z Lednicy przyniesiony, gdzie już
21   3,  30|              Dobek leżał jeszcze na Lednicy ze swą raną, powoli do zdrowia