Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |   wyciągnął, coś mruczał i ziele jakieś nań rzucał. Lecz wprędce
 2   1,  5 |     ogień, przy którym zioła się jakieś smażyły, a woń ich ostra
 3   1,  6 |        światło zasłaniały cienie jakieś, miotając się wściekle,
 4   1,  6 |   wyczytać, że w jej duszę padło jakieś zarzewie, od którego zakipiała.
 5   1,  7 |          skórami okryte postacie jakieś włóczyły się tu i ówdzie.
 6   1,  7 |      język ciągnęli... psie syny jakieś... Won... stąd!~- Kneziu
 7   1,  10|        sznurki powiązane w węzły jakieś tajemnicze.~U góry w dębie
 8   2,  13|     drgnął, ruszył się, jęknął i jakieś mruczenie niewyraźne z ust
 9   2,  13|       otarła usta i poszła mokre jakieś niosąc ziele do chorego.
10   2,  14|        wisiały haki, oręż, noże, jakieś zdobyte łupy, a sam posąg
11   2,  14|        rosły jej w oczach dziwne jakieś kształty, jak traciła przytomność
12   2,  14|        Na głowie ciężyło brzemię jakieś straszne, krwawe smugi na
13   2,  18| najmniejszego szelestu, chwytały jakieś odgłosy nawoływania dalekiego.~
14   2,  18|         blady i wylękły drżał... Jakieś przykre milczenie nastąpiło
15   2,  19|    ciągnąć mogła.~Dzikie okrzyki jakieś rozlegały się z dala, w
16   2,  19|        nieco, widząc w tym czary jakieś.~- Nie juści - zapytał -
17   2,  19|         mówiącego; chciał rzucić jakieś pytanie, potem zamilkł,
18   2,  20|           Chodziły gadki, że tam jakieś duchy mieszkały i nocami
19   2,  20|          dokoła, czekała.~Uschłe jakieś ziółko Jaruha wsunęła jej
20   3,  24|        jedzie, podpatrzy. Tumany jakieś widać w dali.~Popłoch padł
21   3,  28|  łachmanach odzieży znalazły się jakieś cudownie ocalone resztki,