Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |         do komory, w której się drużyna mieściła. Nie było jej teraz,
 2   1,  5 |         za podwaliny staną...~- Drużyna liczna... Pachołek się uśmiechnął.~-
 3   1,  6 |     liczna się cisnęła i gwarna drużyna. Kneź znać lubił myśl wesołą
 4   1,  8 |      pójść w ślad za nimi mogła drużyna kneziowska. W lesie, choćby
 5   1,  9 |         do swoich, dał im znak: drużyna się rozstąpiła, rozbiegła
 6   2,  12|         Księżyc jedzie z gwiazd drużyną, witaj, słoneczko kochane...
 7   2,  16|         i skierowali się ze swą drużyną ku Gopłu.~Czekano tam na
 8   2,  17|   począł do brzegu się dobijać. Drużyna, zajęta innymi, nie postrzegła
 9   2,  17|       mówił Bumir. - Na grodzie drużyna śmiała i liczna, choćby
10   2,  18|      mostu zjechawszy, otoczony drużyną liczną, na najbliższy ostęp
11   2,  18| skwapliwie.~Kneź, smerda i cała drużyna stali w oczekiwaniu i w
12   2,  21|        czerń, nie wojaki, licha drużyna, od sochy to i od radła..
13   3,  22|         dowiedział Bumir i jego drużyna, nie chcieli się też dać
14   3,  22|    pieszo szli, co przedniejsza drużyna i kmiecie jechali konno,
15   3,  23|         Dobek, ani jego kmiecia drużyna.~Z góry spostrzegli Niemcy,
16   3,  24|          otwórzcie chaty wrota, drużyna jedzie od złota po dziewczynę,
17   3,  24|    obsypał, a poza nimi stająca drużyna ciągle pieśni nuciła weselne.~
18   3,  26|       więcej ściągnęło, Leszków drużyna swoich odciągała.~Co począć
19   3,  26|        już, ale liczną otoczony drużyną, która go opuszczać nie
20   3,  28|        co słyszał, cała Leszków drużyna zebranej przez Piastuna
21   3,  30|    wzgórza od lasów ukazała się drużyna w kilkanaście. koni. Bumir