Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |      spełnić rozkazy. Hengo też czekał na nie, nie oddalając się
 2   1,  6 | wnijścia, gdzie na podwyższeniu czekał kneź, chcieli się do niego
 3   1,  7 |       obrócił ku panu, zarżał i czekał, aż nań siądzie. Chciał
 4   1,  7 |       się zaczęły.~Na podsieniu czekał na nich starzec zgarbiony.
 5   1,  8 |       na przyzbie nie wchodził; czekał pewnie, aż się niezdara
 6   1,  8 |       Chmurnie brwi ściągnąwszy czekał nań Wisz..~- A tyś tu skąd? -
 7   2,  12|     gąszcz, w trawy i krzaki, i czekał.~Ostrożnie wysunęła się
 8   2,  14|       zstąpił w nie, odwiązał i czekał. Dziwa siadła, odbił od
 9   2,  14|      kiju, obok niego spokojnie czekał.~- Przeklętą dziewkę związać
10   2,  14|         ziemi okrywając głowę i czekał, aż bóg piorunów przejdzie
11   2,  16|      ocknął, smerda już u progu czekał z pastuchem, który mu do
12   2,  16|       mostu kołpaka podniósłszy czekał na panów stryjów, pozsiadali
13   2,  16|  potrącali się łokciami. Chwost czekał, aż Mściwój począł.~- Ani
14   2,  20|   brzegu nie było - stał więc i czekał. Hukano na przewoźnika~Ten
15   2,  20|        malowanymi stojąc, Doman czekał na nią u kręgu kamieni.
16   2,  20|    gdzie ich stół biało nakryty czekał. Mila służyła sama, nosiła
17   2,  21|         na stołbie dziać miało. Czekał los ten i innych.~Chwost
18   3,  27|     stanęli, ręką ich powitał i czekał.~Natenczas starszy się odezwał
19   3,  27|        mu tylko było potrzeba - czekał.~Trzy razy Miłosz głowę
20   3,  28|    wprawdzie, Dobek przyrzekał. Czekał tylko, rychłoli się wyrwie,
21   3,  29| szydersko.~W czółnie nań Sambor czekał. Płynęli więc na powrót