Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |    ludzie zdawali się tylko czekać skinienia, aby się rzucić
 2   1,  7 |  skierował, wlepił w nich i czekać się zdawał, by oni poczęli
 3   1,  7 |    nie wiedząc, czy jeszcze czekać mają, czy odstąpić precz,
 4   1,  7 |    przygnębione, zdając się czekać tylko śmierci i - końca.~
 5   1,  10|   stać tu w pobliżu, paść i czekać. Ty, Mroczek - ze mną pójdziesz...
 6   1,  10|    Serbów - wtrącił inny.~- Czekać! - wtrącił inny - aby nas
 7   1,  11|  powraca... tak na to długo czekać trzeba...~Zaczęta coś nucić
 8   2,  13|   tym że na resztę musiałby czekać do rana. Na to nie było
 9   2,  15|   służbę rozpędził, zamiast czekać do jutra kazał wnet przywieść
10   2,  16|    pełną też była zapasów i czekać mogli odsieczy nie obawiając
11   2,  16|     nie śmiano ich budzić i czekać z nim musiano do rana. Chwost
12   2,  17| poszły z innymi na Lednicę. Czekać więc musieli i stary na
13   2,  17|      choćby rok im na Sasów czekać przyszło, z głodu nie pomrą
14   2,  18| wyrwać bezpiecznie, do nocy czekać musieli. Chwostek i smerda
15   2,  20|  milczał, długo trzeba było czekać, aż co powiedział - a rzekł
16   2,  21|  rzekli - bronić się więc i czekać myślą.~Cała noc potem w
17   3,  22|       Musiałem na wyrocznię czekać, póki mi nie przyszła w
18   3,  25|   nagotowawszy strawy siadł czekać, ażeby sam z tego snu wyszedł.
19   3,  27|   mruczał dziko. Zdawał się czekać tylko skinienia, aby się
20   3,  29|     zatrzymać się do jutra, czekać na nieprzyjaciela, a jeżeliby
21   3,  30|    ku granicy - stoimy tu i czekać będziemy, jeżeli mir i zgoda