Tom,  Rozdzial

 1   1,  4  |       ma ziemi. Lech patrzy na brata z trwogą, starszy mi kark
 2   1,  4  |   upada. Co tu czynić z ciałem brata? Z ziemi wilcy je wygrzebią,
 3   1,  4  |    Biada mi - oto zwierz srogi brata zagryzł w ciemnym lesie.
 4   1,  4  |        jest Kraka mogiła, ręka brata go zabiła. Ludzie idą nocą
 5   1,  4  |  zbiera. Niechaj ten, co zabił brata, idzie z ziemi na kraj świata,
 6   1,  5  |        Lech jak rówieśnik obok brata wygląda. Oba silni i zdrowi...
 7   1,  6  |        nam w miodzie... szczuł brata na brata, jątrzył i nawoływał,
 8   1,  6  |     miodzie... szczuł brata na brata, jątrzył i nawoływał, aż
 9   1,  9  | wolicie we mnie mieć wroga niż brata?~- Kupić was nie mogę, obejść
10   1,  9  |       siostrą to na nią, to na brata ciekawymi rzucała oczyma.
11   1,  9  |      lepiej by było z nim żyć, brata mieć, niż wroga sobie napytać...~
12   1,  9  |        po twarzy, spojrzała na brata uśmiechając się błagalnie.~-
13   1,  9  |         I pokłoniła się do nóg brata, a Żywia nic nie mówiąc,
14   2,  12 |     brał siłą?...~Spojrzała na brata marszcząc brwi.~- A wy!
15   2,  13 |       Oczyma powiódł po izbie, brata poznał, a obcego zobaczywszy
16   2,  13 |    mnie urągać będą... Prawda, brata raniłem, gdym ją chwytał,
17   2,  13 |      krótko ranny i wskazał na brata - on, ja, moi ludzie, czeladź.
18   3,  27 |        marnie z ziemi, brat na brata ręce kładnie, ojciec żre
19   3,  29 |        zobaczą?~- Że ja wam od brata przyniosłem pozdrowienie...
20   3,  Dop|  zgładza zdradziecko starszego brata, Kraka, rąbie ciało jego
21   3,  Dop|      opłakawszy łzy fałszywymi brata, a nawet panowanie jego