Tom,  Rozdzial

501   3,  30 |           też wkrótce rozstrzygnęły.~Gdy się kmiecie po dworach rozjechali,
502   3,  30 |              o kiju się przechadzać.~Gdy się potem stary oddalił,
503   3,  30 |       przybywał.~- Starego - rzekł - gdy powróci, zabawiajcie, a
504   3,  30 |             Już mrok padać zaczynał, gdy w końcu z dala postrzegł
505   3,  30 |          jakoś pusto było i w chwili gdy Dziwa, uniósłszy nieco fartuch,
506   3,  30 |           wnet zjawiła się u brzegu, gdy już o mroku czółna ze trzcin
507   3,  30 |      słuchając i patrząc na próżno - gdy i stary Wizun, czegoś się
508   3,  30 |            dziewkę po rozbójniczemu. Gdy nad ranem zza łez patrząc
509   3,  30 |         Ranek był jesienny, chłodny, gdy u wrót zagrody stanęli.~
510   3,  30 |          sposobił się wyjść na łowy. Gdy ujrzeli nadjeżdżających
511   3,  Dop|           Nie jest to bez znaczenia.~Gdy plemiona i narody inne dobijają
512   3,  Dop|            mistycznie przejmującego, gdy zważymy, że to jest pierwsze
513   3,  Dop|             Prawie aż do tej chwili, gdy się Lechia ochrzczona ukazuje
514   3,  Dop|             i Lechów przybiera unią. Gdy nagle za Mieszka i Bolesława,
515   3,  Dop|            ludziom nie przepuszcza.~"Gdy zaś długim zmorzony głodem -
516   3,  Dop|          szyszaków podobne, na które gdy uderzyły promienie słoneczne,
517   3,  Dop|             poranione padać zaczęły, gdy tymczasem Leszek, który
518   3,  Dop|           zdaje się wskazywać czasy, gdy już heraldycy ową tak pospolitą
519   3,  Dop|     zebraniach publicznych - pisze - gdy konieczność wymagała przybrania
520   3,  Dop|          widzimy na wrzącym ukropie, gdy się spod niego ogień usunie.
521   3,  Dop|             o schronienie u księcia, gdy go im odmówiono, udali się
522   3,  Dop|            wielce charakterystyczne, gdy się wspomni sejmy późniejsze)