Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |         i żupanów coś podobnego widzieć było można, teraz i my kmiecie
 2   1,  3 |    ściśnięte drzewa już oku nic widzieć nie dopuszczały nad wierzchołki,
 3   1,  6 |       mogli słyszeć i po trosze widzieć, jak tam biesiadowano.~Wieczór
 4   1,  6 |      nie brał, podkradł się, by widzieć miłościwego pana... słyszał
 5   1,  7 |    małymi okienkami już mało co widzieć dozwalały.~Gdy ich do świetlicy
 6   1,  8 |     Tylko w oczy mu spojrzawszy widzieć w nich było łatwo, że poza
 7   1,  8 |      półprzezroczyste dozwalały widzieć dokoła, gdyby się kto przybliżał.
 8   2,  13|         wcale nie życzyła sobie widzieć go uleczonym tak prędko,
 9   2,  15|     zdarta i powalana dozwalała widzieć wychudłe i zżółkłe ciało.
10   2,  19| wierzchołka grodu mógł Chwostek widzieć, jakie siły się przeciw
11   2,  19|       mu dane będzie ziemię swą widzieć spokojną i szczęśliwą.~To
12   2,  20|     zemsty nie szukam. Chciałem widzieć ciebie i pokazać, że żyję.
13   2,  20|        Próbowałem siostrę waszą widzieć, podkradłem się pod zagrodę,
14   2,  21|        wieczorny już w dali nic widzieć nie dawał, aż płomię się
15   3,  25|      czy człowiek ratował? Mrok widzieć nie dawał. Coś jasnego wystąpiło
16   3,  25|      jej kto nie schwycił tu, a widzieć go pragnęła, wstyd jej było
17   3,  28|         ochota brała niezmierna widzieć te ciekawości.~Urabiał go
18   3,  28|         nawet szepnąć, iż Dobek widzieć by się z nimi powinien,
19   3,  28|     wyścignąć. Z tego, co Dobek widzieć mógł i miarkować, z tego,
20   3,  29|           ale mnie serce zaboli widzieć tam siostrę rodzoną do ognia