Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |  spojrzała na ojca, który głową skinął, i nic nie mówiąc na ławie
 2   1,  2 |       nie dać kolców i szpilek.~Skinął na starszego syna, poszeptał
 3   1,  3 |    smerda wstał, idąc ku niemu, skinął i na podwórze z sobą prowadził.~-
 4   1,  3 |     gospodarz długo w podwórzu, skinął potem na smerdę, by z nim
 5   1,  6 |         sobie przypomniał, ręką skinął, aby się Hengo zbliżył doń
 6   1,  7 |     tych, co gadają.~Wisz głową skinął. - A dalej?~- Z Leszków
 7   1,  7 |      zanurzył w posłanie - Wisz skinął i wyszli ze świetlicy. Za
 8   2,  13|        opadały bezsilne.~Myszko skinął na Jaruhę. Przystąpiła doń
 9   2,  13|  wszystkim...~Posłuszny chłopak skinął od progu na Jaruhę, która
10   2,  13|   siadając na ławie.~Doman ręką skinął i bratu dał znak, by gościa
11   2,  14| zastąpić drogę.~Czy stary Wizun skinął na nie, czy posłał do nich,
12   2,  17|        do brzegu, stary na Żułę skinął i poszedł siąść, ale przewoźnik
13   2,  17|        podniósł się i na Myszkę skinął.~- Nie pytam was o nic -
14   2,  18|     byśmy nimi być mogli? Stary skinął w milczeniu, ukazując na
15   2,  18|         poruszył się, na smerdę skinął i z ławy wstał. Noc była
16   2,  19|      ich na pierwszym miejscu i skinął na niewiastę, która się
17   2,  21|     blisko, z konia nie zsiadł, skinął głową na Krwawą Szyję:~-
18   3,  26|        ściskał a mieszał, stary skinął na syna, który z dala z
19   3,  27|        po policzkach i brodzie, skinął na żonę, aby dzieci precz
20   3,  30|         też wzroku nie spuścił. Skinął na swoich i kołpaków nie