Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |         nogą. Król dunajski słuchał rady. Wojsko zebrał, stoi w polu,
 2   1,  4 |             trzeci, a smok ryczy... Rady! rady! Płacze, ręce załamuje. -
 3   1,  4 |       trzeci, a smok ryczy... Rady! rady! Płacze, ręce załamuje. -
 4   1,  5 |       potrzeba - rzekła - lecz damy rady i bez pomocy przeciw stryjom,
 5   1,  5 |     mówiącego, jak sam sobie nie da rady, to Niemców sprowadzi.~Położył
 6   1,  7 |             Przebrało się w końcu i rady, i słowa, ręce sobie podali
 7   1,  7 |           do mnie! Czego chcecie?~- Rady dobrej - rzekł Wisz.~- Jam
 8   1,  7 |         Idźcie sobie szukać indziej rady i pomocy.~- I pomsty nie
 9   1,  10|             za swoim.~Noc była, gdy rady, ofiary, pieśni i wiec bezowocny
10   2,  14| przychodzili z ofiarami po wróżby i rady pielgrzymi.~Niewiele naówczas
11   2,  16|         wietnice i zwoływali się do rady, stawili się hardo. Prosił
12   2,  18|     zdechnie w lesie i nie da sobie rady, bo mu się rozbiegli ludzie,
13   2,  21|   spuszczając z oczów. - Słuchajcie rady Chwostka albo mojej - rzekł -
14   3,  22|  niecierpliwie gromady wołać: -- Do rady! Do koła!~Wszystkie rody
15   3,  22|              nie ma czasu na długie rady... Gromadą iść i ławą im
16   3,  23|          Piastuna, żądając od niego rady, a wymawiając mu, że pszczoły
17   3,  25|          która w żarnach nie miele, rady by choć popatrzeć, jak się
18   3,  29|              mężny i silny - mąż do rady i do boju, milczący, wytrwały,
19   3,  30|       przypasawszy do boku.~A że do rady kołem zasiadać było potrzeba,
20   3,  30|           się z mężów onych do swej rady.~Odezwali się potem najgorętsi,