Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |            a nierychło mu na myśl przyszło, iż dziecko głodne w szopie
 2   1,  6 |         nie będę, a gdyby do tego przyszło, zawołam... Wolę się obejść
 3   1,  9 |         to strzymał, choćby krwią przyszło polewać.~- Co myślicie poczynać?
 4   2,  13|     fortelów się ucieka. Domanowi przyszło na myśl, aby się chorobą
 5   2,  14|        odważny, dobry, gościnny i przyszło mu zginąć nie na wojnie,
 6   2,  14|          Panować tu nie pragnęła, przyszło to samo, gdy uczuły wszystkie
 7   2,  15|           był i łatwo go wziąć im przyszło. Dał się wreszcie na plecy
 8   2,  16|      kubek.~- Jeszcze do tego nie przyszło - rzekł - aby się pan ze
 9   2,  17|       ręce załamując. - Na to wam przyszło, byście od własnej krwi
10   2,  17|     choćby rok im na Sasów czekać przyszło, z głodu nie pomrą i Chwostek
11   2,  19|          jedynym orężem ludu, gdy przyszło za miecz chwycić, wszystko
12   2,  19|       kamienia je zakopano.~A gdy przyszło nadać imię chłopcu, który
13   2,  19|  wskazując - a gdyby nam tu leżeć przyszło nie jeden miesiąc, ale dziesięć,
14   2,  20|           choćby mu to było łatwo przyszło, bo w chacie dostatek miał
15   3,  22| sprawiedliwym też był, gdy sądzić przyszło. Musnął się starzec po wąsach
16   3,  22|        nastawiali.~Aż gdy do tego przyszło, Ścibor wołać zaczął o upamiętanie,
17   3,  24|            lękała się i trwożyła. Przyszło jej to tak łatwo! strach
18   3,  28|           na nocleg i konie pętać przyszło, aby je puścić na paszę,
19   3,  29|         cofnął się, choćby życiem przyszło płacić. W zgodzie z nim
20   3,  29|        sobą i o mało do sporu nie przyszło, gdy Piastun rozstrzygł