Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |      głos, który się rozległ i powtórzył słabiej za łąką...~Z szałasu
 2   1,  3 |   myślicie?~- Dokąd? - z wolna powtórzył, jakby nie chcąc się z tym
 3   1,  3 |    stanąć łatwo. Kneź, kneź! - powtórzył z przekąsem. - Ten kneź
 4   1,  4 |       stary, chodź, spocznij - powtórzył smerda - placka przełamiemy
 5   1,  6 |         Widziałeś polowanie? - powtórzył. - Dobre łowy... zwierzyna
 6   1,  6 |     tak wesoło... Powiedzcie - powtórzył - coście widzieli.~Hengo
 7   1,  9 |     wziął, siostrę mi dajcie - powtórzył Doman.~- Młodszą wam dam...~-
 8   1,  9 |        oczy; Ludek się hamując powtórzył raz jeszcze: - Nie mogę...~
 9   1,  10|        przebąknął.~- Nikogo! - powtórzył, pochylając się drugi.~-
10   2,  13|    parobek.~- Jest pan doma? - powtórzył. Nie było odpowiedzi.~-
11   2,  15|        Na jutro wołać Hadona - powtórzył kneź - ale milczeć, że posłany
12   2,  16| drażnić.~Zabój toż samo prawie powtórzył za bratem.~Chwost słuchał
13   2,  16|      oblicza kneziów. Chwostek powtórzył mu jeszcze:~- Wywlec to
14   2,  19|        z gości z twarzą wesołą powtórzył z wolna modlitwę dziękczynną
15   3,  25|      Doman ujrzawszy go prośbę powtórzył.~- A idźże mu rękę przewiązać! -
16   3,  25|        szepnął Wizun.~- Dola - powtórzył Doman i zamilkli, stary
17   3,  26|      ani jednego, który by nie powtórzył tego okrzyku, jednego, co
18   3,  28|   stronę ich przeszli, Klodwig powtórzył to po niemiecku, a Hengo
19   3,  29|      Pozdrówcie ją ode mnie! - powtórzył Ludek. - Ode mnie, od braci,
20   3,  30| Piastun.~- My pokój niesiemy - powtórzył Bumir - pokój uczyńmy i