Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |          oparłszy, nóż obejrzany położył i milczał posępnie... Chłopaki
 2   1,  2 |         z poszanowaniem na półce położył.~W ciągu rozmowy niewiasty
 3   1,  3 |    szeroką na ramieniu Samborowi położył, jakby go brał w posiadanie.~-
 4   1,  3 |        Ano - st! st!~Stary palce położył na ustach. Sambor przystąpił
 5   1,  4 |           Na ławie Wisz zawczasu położył niedźwiedzią skórę, której
 6   1,  4 | pachołków dobył z torby placek i położył go na rękach starego, który,
 7   1,  5 |      rady, to Niemców sprowadzi.~Położył się Kos na ziemi, a że blisko
 8   1,  7 |       znowu ją na dawnym miejscu położył.~W izbie było duszno nieznośnie,
 9   1,  8 |      dobywszy z niej chleb i ser położył je przed gośćmi, ale ci
10   1,  9 |        znowu urwał, na ustach go położył i kilka kroków odszedł.~
11   1,  10|        się ręką na ziemi, na pół położył i śpiewać więcej nie chciał.~
12   2,  17|       niczym nie wiedział.~Palec położył na ustach, poszeptali między
13   2,  18|   przychylił i na szyi konia się położył - siekli niemiłosiernie
14   2,  19|        na czole chłopca znak nią położył. Usłyszawszy to piękne imię,
15   2,  20|       gryzł je - i rzucał. Potem położył się na trawie, pół drzemał,
16   3,  22|      odstąpiwszy nieco u jeziora położył się z ludźmi w gaju, aby
17   3,  25|         rosie, stary go do łóżka położył z gorączką. Żal mu się go
18   3,  28|         i przy nim się na straży położył, dopytując się ciekawie,
19   3,  28|       nieco opodal spokojnie się położył na trawie, ogień tylko podkładając,
20   3,  29|   niesiono. Doman sam głowę jego położył na swych kolanach, Samborowi,