Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |    znać je nastraszył, poznały nieprzyjaciela, nastawiły uszy, rozdęły
 2   1,  1  |       przyśpieszyły kroku, ale nieprzyjaciela już ani widać, ani słychać
 3   1,  1  |     było można okiem i dojrzeć nieprzyjaciela.~Tu starszy z konia się
 4   1,  10 | gniazdami swymi, jakby od nich nieprzyjaciela odpędzać chciały.~Tam, gdzie
 5   1,  10 |       niosąc z sobą zduszonego nieprzyjaciela. Chwycił w końcu za krawędź
 6   1,  10 | chodzie powolnym poznał nowego nieprzyjaciela. Jak nieżywy legł, przylgnięty
 7   2,  16 |    czas razem na wspólnego iść nieprzyjaciela. Padnie on i ród nasz wyginie.~-
 8   2,  19 |         a sobie ręce podają na nieprzyjaciela wspólnego.~Zapytał Piastun,
 9   2,  19 |        pożary, wzniecone przez nieprzyjaciela?~- Nie. To wici ogniste -
10   3,  23 |        leżały, by po nich siłę nieprzyjaciela policzyć. A było ich tyle,
11   3,  24 |       garstka przeciwko nawale nieprzyjaciela, o obronie myśleć było niepodobna,
12   3,  28 |        zręczność poznać bliżej nieprzyjaciela przed wojną i Dobek, który
13   3,  28 |         przekraść się do obozu nieprzyjaciela i - co można - w nim wypatrzyć.~
14   3,  29 |        się do jutra, czekać na nieprzyjaciela, a jeżeliby nie nadszedł,
15   3,  29 |         rozpatrując się w sile nieprzyjaciela. Nad obu zastępami wielka,
16   3,  29 |      po lewicy ruszył okalając nieprzyjaciela od lewego boku. Luty poszedł
17   3,  29 |  pierwszym starciu nie złamali nieprzyjaciela. Bili się, ale zarazem cofali,
18   3,  29 |     nową zajadłością rzucić na nieprzyjaciela i lec znowu zgniecione.
19   3,  Dop|      Wojny, potrzeba obrony od nieprzyjaciela, przypasanie oręża do boku,
20   3,  Dop|         wwiódłszy tym sposobem nieprzyjaciela w zasadzkę, napadł nań i