Tom,  Rozdzial

 1   2,  20|   tego była córka najmłodsza, Mila, starsze już z domu powychodziły.~
 2   2,  20|    stół biało nakryty czekał. Mila służyła sama, nosiła misy
 3   2,  20|   siódmą być?~Bystrymi oczyma Mila spojrzała na ojca, groził
 4   2,  20|    wieźć, pojechał do chramu.~Mila widząc go wychodzącego pobiegła
 5   2,  20|        Wskazał ręką na drzwi.~Mila z dala poznała czółno i
 6   2,  20|  umyślnie tu niosły. Skoczyła Mila co prędzej drzwiami tylnymi,
 7   2,  20|       I pośpieszyła do płota, Mila stała na przełazie, fartuszek
 8   2,  20| hożego, jak ty, chłopca chce.~Mila się zaczerwieniła pochylając
 9   2,  20|         powtarzała gorączkowo Mila odpinając srebrny guz od
10   2,  20|       ziół i .korzonków pęki. Mila, drżąc i bojaźliwie oglądając
11   2,  20|       Przyjął go, począł pić. Mila z sercem bijącym patrzała
12   2,  20|   Siadł nad jeziorem i dumał. Mila przez tyn wyglądała; stary
13   2,  20|      i patrzał na łuny, stała Mila z rękami załamanymi i płakała
14   3,  24|   szkodzi?...~Zarumieniła się Mila znowu i oczy zakryła rączkami.~
15   3,  24|      coś było do wywiezienia.~Mila dobrała sobie drużek sześć,
16   3,  24|      choć się wszyscy radują, Mila, co tak za kmiecia iść pragnęła,
17   3,  24|   macierz stara. Strojną była Mila na ten dzień ostatni w najcieńsze
18   3,  24|     do szopy biegł po siwego, Mila za nim z rozpuszczonym włosem,
19   3,  25|     popłoch nagły, ucieczkę z Milą, pogoń za sobą, śmierć dziewczęcia,
20   3,  25|    gdzie!... wolność jej była miła, żadnego nie chciała.~Jeden