Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |          strzeliło promieniami ku górze... noc uciekała. Widać było
 2   1,  1  |           coś mruczał jeszcze, ku górze patrzał, konia sznurem ściągnął
 3   1,  2  |         przez nieszczelny dach ku górze.. Ściany i belki, i wszystko
 4   1,  3  | strumienia lekko się podnosząc ku górze zielona łąka wiodła ich
 5   1,  3  |   starszych samotnie strzelało ku górze. Głuchy szum zaledwie chwytało
 6   1,  3  |        dymu słupy wznosiły się ku górze, nie zgięte żadnym wiatru
 7   1,  4  |         zagrodą wzbijający się ku górze.~Jak przepowiedział stary,
 8   1,  4  |          to się spinając nieco ku górze - łąkami na przemiany i
 9   1,  4  |         ziemi.~Nad smoczą jamą na górze gród się kamienny podnosi,
10   1,  5  |        wieżą.~Sambor popatrzał ku górze.~- E! to nasi goście codzienni -
11   1,  6  |         Hengo postrzegł kamień na górze, obwiedziony wieńcem z głazów,
12   1,  7  |     unosił się dym wstęgą siną ku górze, znak ludzkiego mieszkania
13   1,  10 |   zwierzęcia począł się drapać ku górze. Niekiedy nastawiał ucha,
14   1,  10 |       Doman obie ręce podniósł ku górze i pokazał na obłoki.~- Spaliliśmy
15   2,  12 |       skoków i obrzędów.~I na tej górze świętej nad jeziorem, kędy
16   2,  14 |      wolniej, to żywiej i szły ku górze, do otworu w dachu lub wiatrem
17   2,  21 |        dokoła. Nie widać nic... w górze przebłyskują gwiazdy, u
18   2,  21 |         straciły, leźć poczęli ku górze.~Drabiny mocowano; nikt
19   3,  26 |         Las podnosił się nieco ku górze i składał z nadzwyczajnej
20   3,  Dop|      wdzięczny sypie mu mogiłę na górze Lassocie pod Krakowem taką