Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |           gęstwiną coś szeleściało dziwnie... - Zwierz spłoszony -
 2   1,  2  |        zaczął. Na ten obcy zwyczaj dziwnie patrzano, bo krom chleba
 3   1,  8  |          Obrzydły karzeł wziął go, dziwnie popatrzał na gospodarza
 4   1,  10 |            jak paszczą ziała jakoś dziwnie, straszno.~Dokoła korę obsiadły
 5   1,  10 |             Innym z oczów patrzało dziwnie, jakby słowa jeszcze nie
 6   1,  11 |          rozśmiała się tylko jakoś dziwnie, poznały ją przecie po pierzu,
 7   1,  11 |         życie...~Zaczęła się śmiać dziwnie i poszła znowu do worka
 8   2,  13 |        Doman na ziemię.~Myszko się dziwnie nań popatrzał, lecz już
 9   2,  13 |     odrzucił płachtę i śmiejąc się dziwnie, pokazał siną, ledwie przysychającą
10   2,  15 |           dali smerdę rzucał jakoś dziwnie.~Tuż za gromadą kmieci po
11   2,  20 |          sercu jej zrobiło się tak dziwnie, jak nigdy nie było. Coś
12   2,  20 |            jakoś się jej majaczyło dziwnie, nie widziała nic oprócz
13   2,  20 |            po jeziorze i zaroślach dziwnie brzmiąc smutno.~Dziwa też
14   2,  21 |          jak trup.~Z tamtej strony dziwnie, ani krzyku, ani wołania,
15   2,  21 |     poruszywszy się nawet. Zasnęli dziwnie jakoś, snem ciężkim, który
16   3,  22 |         dobrą myślą. Dzień też był dziwnie pogodny i piękny; napoju
17   3,  24 |    chmielnym świat wydawał się jej dziwnie wesoły i jasny, chociaż
18   3,  27 | przywiązany był do panów. Szemrano dziwnie, z dala spoglądając na Miłosza,
19   3,  29 |           Był to mąż w sile wieku, dziwnie zręczny, z koniem jakby
20   3,  Dop|           w obowiązka wytłumaczyć. Dziwnie niezręcznie ściąga się to