Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |       was na jutro odłożył... - Zbliżył się jeszcze bardziej do
 2   1,  5 |         aby wiara dana mi była.~Zbliżył się na krok i zniżył głos
 3   1,  6 |      ręką skinął, aby się Hengo zbliżył doń jeszcze. Zwiesił głowę
 4   1,  6 |       zakłopotany do Niemca się zbliżył. Obejrzał się naprzód, czy
 5   1,  7 |     poszanowaniem, jak do ojca, zbliżył się do starego i rękę mu
 6   2,  12|        była posępną. Wtem Ludek zbliżył się do niej.~- Siostro -
 7   2,  13|     gość z pośpiechem do ust go zbliżył i napił się biorąc rękę
 8   2,  14| kneziowscy ludzie zabili.~Wizun zbliżył się, ciekawie słuchając.~-
 9   2,  14|   nakazująco.~Stary wahając się zbliżył powolnym krokiem ku Dziwie,
10   2,  14|        winna.~Byli sami i Wizun zbliżył się wcale nie zdając zlękniony.~-
11   2,  14| płaszczem i mruczał. Kto by był zbliżył się doń, usłyszałby na przemiany
12   2,  17|        z nimi mówić nie chciał, zbliżył się on do niego.~- Wy, kneziu -
13   2,  18|      mówiła już nic; smerda się zbliżył do niej.~- Cóż tam Myszki
14   2,  18|    Wierny sługa do Chwostka się zbliżył i począł mu coś szeptać
15   2,  21|         góry ciągle, na ostatek zbliżył się do otworu, cicho odsunęła
16   3,  23|         pieśni. Dobek ze swoimi zbliżył się na sam kraj lasu, kilka
17   3,  25|        Wizun z pagórka zszedł i zbliżył się ku brzegowi, tuż - oczy
18   3,  29|       spotykać, a nie uciekała.~Zbliżył się pozdrawiając ją wesoło.~-
19   3,  30|         spuściła i zamilkła. On zbliżył się ku niej - zaczęła się