Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |    wszech kniejach poluje, a ze swymi zbrojnymi ludźmi czyni,
 2   1,  5 |       było.~Gdy smerda z ludźmi swymi zajeżdżał na podwórze, w
 3   1,  7 |       rozkładała się szeroko ze swymi podsieniami szerokimi i
 4   1,  8 |     swarzyć... Kneź chce się ze swymi pojednać... tego, co mu
 5   1,  10|         niezliczonymi gniazdami swymi, jakby od nich nieprzyjaciela
 6   1,  10|        Doman samotrzeć z ludźmi swymi. I on, nie dojeżdżając do
 7   1,  10|       posiadali kołem, każdy ze swymi, i podano, co kto przyniósł
 8   2,  12| pierwsza przebrzmiała chórem ze swymi zwrotkami, dała się słyszeć
 9   2,  13|        było odgadnąć. Stanął ze swymi u wrót.~Gościnność stara
10   2,  15|       Ty ich sam nie zmożesz ze swymi smerdami, ich tu siła. Zdrajcy
11   2,  17|    rozchodzić zaczęli. Bumir ze swymi stał długo i chodził usiłując
12   2,  19|   bocian klekotał, niemowlętami swymi zajęty, na łące rżały konie,
13   2,  19|         kmieciami i ze stryjami swymi, i że Niemców wzywał przeciw
14   2,  21|         do roboty.~Myszkowie ze swymi ludźmi siedzieli u ogniska,
15   3,  26|      nami, jakeś nad pszczołami swymi miał pieczę. Gwar wielki
16   3,  27|        ojciec żre się z dziećmi swymi. Bez pogrzebu w polu leżą,
17   3,  28|      ani stadniną, ani barciami swymi nie zajmował.~Miał do tego
18   3,  28|         a każdy mir i ziemia ze swymi bogi i stanicami na wysokich
19   3,  28|         ciągnęli w porządku pod swymi wojewodami, posuwając się