Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |         człowiek, jak ja, wiele świata przejechać musi, zanim się
 2   1,  2  |      się każe.~- A dużoście już świata zjeździli? - zapytał Wisz.
 3   1,  3  |      jeszcze... zobaczyć i tego świata trochę. Gospodarz pomyślał
 4   1,  3  | Pójdziemy za las, na górę, skąd świata widać niemało... Stamtąd
 5   1,  3  |       od stołba do nas nie kraj świata!~I pogłaskał go po głowie...
 6   1,  4  |    brata, idzie z ziemi na kraj świata, kędy oczy go poniosą.~Wanda
 7   1,  5  |       się po dworze, a że wiele świata i grodów widywał, dlatego
 8   1,  7  |     Zachciało się też i staremu świata zobaczyć a popatrzeć, czy
 9   1,  9  |      synu, już nie wrócić ci do świata... Ziemiąśmy cię przysypali,
10   2,  19 |    błogosławieństwo i pokój dla świata?~- Pokój? Błogosławieństwo? -
11   2,  19 |  narodów i ludzi i panem całego świata a wszelkiego kraju... którego
12   2,  19 |       królów, mocarzy i mędrców świata, że powywracano ołtarze
13   3,  22 |        Uciekłbym raczej na kraj świata, niżbym się niewoli tej
14   3,  22 | czterema głowy patrzy na cztery świata strony...~Tam ja do nich
15   3,  23 |     zbóje i łotry ze szerokiego świata. Pomorcy, wojownicy razem
16   3,  23 |         gotowi byli iść na kraj świata i wojować; postanowiono
17   3,  25 |        wyżyła... Ciasno, cicho, świata nie widać jak w kleci.~Dziwa
18   3,  29 |     moście, wracajcie się mi ze świata, choćby do mnie w goście.~
19   3,  Dop|    zaczęła na zgładzenie ich ze świata. Długosz umieścił z tego