Tom,  Rozdzial

 1   1,  6 |    ale były inne, co wprost z serca płynęły, a ten, co je wyśpiewał
 2   1,  6 |   kazała. Łagodny głos jej do serca mu trafił.~- Słowo twoje
 3   1,  8 |     okrutnik był i dla nikogo serca nie miał.~Rozmowa cicha
 4   1,  9 | takiej sprawie... a ja chcę z serca zrzucić, co na nim mam...
 5   1,  9 |      mieli... Dałbym ją wam z serca... a przeciw ślubowi bożemu
 6   2,  14|        Siadły, krakają... żrą serca od ciała... gdzie ścierw
 7   2,  16|  boleść, żal, rozpacz na nowo serca ich chwyciła. Oboje rodzice
 8   2,  19|     lepszą i oręż piękniejszy serca drapieżne mają... Że na
 9   2,  20|       do żadnej innej nie mam serca. Próbowałem siostrę waszą
10   2,  21|     pijani lud rozstawiają, a serca dodają.~- Hej! hej! to czerń,
11   3,  22|      przebiegłego i wielkiego serca człowieka. Lat już na świecie
12   3,  22|   przysłuchiwali niż mówili i serca sobie jednać usiłowali.~
13   3,  23|    wołania starców nie dodały serca Dobkowej gromadzie, ale
14   3,  23|       murem z żelaza.~Dobkowi serca przybyło i gniewu, mówili
15   3,  23|    mowę mieli słowiańską, ale serca już niemieckie; byle łupu
16   3,  25|      był, przyłożyli ziele do serca, aż chłopak wstał, oczy
17   3,  28|   orężem tylko straszną była. Serca nabrała starszyzna i wielkiej
18   3,  30|     Mężowie zacni, uspokójcie serca wasze, podajcie sobie dłonie,
19   3,  30|      co ma począć, aby albo z serca zbyć dziewczynę, albo ją