Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 | rozglądał się po okolicy... tuż poza nim, położywszy uszy, pierzchnął
 2   1,  1 |     drzew zrąbanych otoczona... Poza nią z szałasów jakichś,
 3   1,  5 |        swobodę...~Oba zamilkli. Poza nimi na podwórzach buchały
 4   1,  6 |  dobitniej jeszcze słychać było poza wałami odzywające się głosy
 5   1,  7 |         niemal przestrzeń całą. Poza nimi w cieniu niska budowla
 6   1,  8 |      średnich, liczył ich sobie poza czterdzieści, wzrostu niewyniosłego,
 7   1,  8 |   widzieć w nich było łatwo, że poza nimi rozum mieszkał spokojny
 8   1,  10|           Wszyscy jeszcze stali poza horodyszczem, gdy Ludek,
 9   1,  10|          Całą gromadą siedzieli poza Boimirem rozrodzeni Mieszkowie,
10   2,  14|     knezia, który cofnąwszy się poza słupy kontyny stał pod częstokołem
11   2,  20|         duchami miał zażyłość i poza ten świat widział.~Przychodzili
12   2,  21|      jeszcze było nic... nic...~Poza kneźną dwoje chłopaków prawie
13   2,  21|   spoglądał na wieżę, a chodził poza ogniskami i rzucane kości
14   3,  22|     gromad i plemion siedzących poza Wisłą i Dnieprem, i po Tatry,
15   3,  24|     trzykroć ziarnem obsypał, a poza nimi stająca drużyna ciągle
16   3,  24|      szła, biegła, oglądała się poza siebie strwożona i kijem
17   3,  27|         mrok nadszedł i stojący poza okopami, ciągle wykrzykując,
18   3,  29|          na ognisko patrzała, a poza siebie rzucała okiem strwożonym.
19   3,  30|        Przybito w takim miejscu poza chramem, gdzie rzadko kto