Tom,  Rozdzial

 1   2,  12|    oczy i dola niosą. Pójdę na ostrów, na Lednicę, do chramu Nijoły,
 2   2,  14| jeziorze Lednicy leżała wyspa, ostrów święty, do którego z dala,
 3   2,  14|        pokłonem, bo i ono, jak ostrów, święte było.~Ostrów też
 4   2,  14|       jak ostrów, święte było.~Ostrów też z dala się dostrzec
 5   2,  14|     tych budkach przewozili na ostrów pielgrzymów.~Wieść niosła,
 6   2,  14|        plamkę białą, a później ostrów i drzewa zakryły czółenko
 7   2,  14|      nich nie macie. Kontyna i ostrów nie należą do was, ale do
 8   2,  17|   czółna pełne tych, co już na ostrów płynęli Konie z czeladzią
 9   2,  17| pochwycił i Miłosza powiózł na ostrów. Tu, gdy się zbliżyli, ujrzeli
10   2,  20|      tym miejscu, gdzie się na ostrów Lednicę przeprawiali pielgrzymi
11   2,  20|   stały u brzegu, kazał się na ostrów wieźć, pojechał do chramu.~
12   3,  22|        na Lednicę poślijmy, na ostrów święty, sprowadźmy dziewkę
13   3,  22|       na tym było i szedłem na ostrów święty, nad Czarny Staw,
14   3,  24|     się gdziekolwiek, chyba na ostrów, na Lednicę - a tu już czółna,
15   3,  26|        swej sile mógł potem na ostrów dopłynąć. Drudzy o Pomorców,
16   3,  29|        niezdrowo. Wizun już na ostrów powrócił, dzidę we krwi
17   3,  29|    zawieziemy cię do niego, na ostrów. On ci rany lepiej opatrzy
18   3,  29| trzymał:~Wszyscy się dokoła na ostrów prosili: Doman, Ludek, Sambor,
19   3,  30|     około ogródka, niemal cały ostrów przetrząsając, a nie śmiejąc