Tom,  Rozdzial

 1   1,  10 |          wczoraj, nam jutro. Gdy mówili, z dala już tętniało znowu,
 2   1,  10 |           Wilków ino nie widać - mówili - a oni nam straszniejsi
 3   2,  13 |           Ni jedna, ni drugi nie mówili nic; gość siadł w nogach
 4   2,  16 |          tedy i jedli, i mało co mówili o łowach, gdy Mściwój znowu
 5   2,  19 |     żywiące i duchem przesycone, mówili ptacy, broniły i opiekowały
 6   2,  20 |          i nikomu ich nie dawał. Mówili nawet ludzie, że dziecinniał,
 7   2,  21 |         mogły.~- Nieszczęśliwi - mówili ludzie pobożni - po zgonie
 8   2,  21 |         wypowiadamyć wam wojny - mówili drudzy. - Miłosz siedzi
 9   2,  21 |    martwa, nie mówiąc słowa. Nie mówili do siebie, a widać było,
10   3,  22 |       czysta kmieca krew nasza - mówili - ano za łeb by nas wzięli
11   3,  22 |       więcej było takich, którzy mówili:~- Nie gorsiśmy od nich,
12   3,  22 |    więcej się przysłuchiwali niż mówili i serca sobie jednać usiłowali.~
13   3,  23 |      zdradzając się krzykami.~Ci mówili, że wiele już ludu poszło
14   3,  23 |         serca przybyło i gniewu, mówili mu, że łupiąc zagrody zapijali
15   3,  24 |     posępni.~Po cichu za węgłami mówili sobie:~- Wolelibyśmy, aby
16   3,  28 | nieprzyjacielski był zbrojny, co mówili, jak i dokąd ciągnąć myśleli.~
17   3,  29 |      obyczaju swego, słuchał, co mówili inni, nie śpiesząc ze słowem.
18   3,  Dop|        chwili i uszli do Tracji. Mówili dalej, że chodzą z gęślami,
19   3,  Dop|        obca jest wojna, słuszna, mówili, ażeby taki podobał sobie