Tom,  Rozdzial

 1   1,  5 |       Znalazłem go w gościnie u kmiecia Wisza, kto wie, w jakich
 2   1,  5 |        do stóp się pokłonił.~Od kmiecia Wisza wziąłem parobka, zdrów
 3   1,  7 |      się Rybaki, która na ziemi kmiecia niedawno wyrosła. Kilkoro
 4   1,  9 | cieszyły się przyjęciem starego kmiecia.~Niewiasty wszystkie kołem
 5   1,  10|         się wzmagał, starszyzna kmiecia nadciągała. Dwoje oczów
 6   1,  11|        podpatrywać... i tam cię kmiecia strzała spotkała...~Znosek
 7   2,  13|     dala poznał chłopak Bumira, kmiecia, który mieszkał ku Gopłu.
 8   2,  17|     Leszka żadnego! żadnego!... Kmiecia!~- Wybierajcie choćby konia
 9   2,  18|      opodal od zagrody ubogiego kmiecia Koszyczki... Ma on tu kawał
10   2,  19|       poleconą chatę gościnnego kmiecia i spodziewali się znaleźć
11   2,  20|         kądziołkę przędła.~Oczy kmiecia i zdunówny spotkały się
12   2,  21|      nami... Nie!... znajdziemy kmiecia...~Bumir spojrzał na wieżę...~-
13   3,  23|    pośpieli ani Dobek, ani jego kmiecia drużyna.~Z góry spostrzegli
14   3,  24|         który córkę za bogatego kmiecia wydawał, pragnął pokazać,
15   3,  24|         radują, Mila, co tak za kmiecia iść pragnęła, czuła jakąś
16   3,  25|       powoli Jaruha - bo też to kmiecia córa, a dla tych to i knezia
17   3,  28|  natomiast wybraliście prostego kmiecia.~Dobek teraz zrozumiał dobrze,
18   3,  28|         po cichu nakłaniał, aby kmiecia rzuciwszy dawnych panów
19   3,  30|     gorzkich.~Natenczas wstał z kmiecia kneź i rzekł:~- Idźmy więc