Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     na piaszczyste wybrzeże, kędy konie pojono. Tu stanąwszy,
 2   1,  4 |   Czytaj idzie, tłum za nim; kędy przyjdzie, lud zabiera,
 3   1,  4 |   wiodę was w zielone kraje, kędy dzicy ludzie żyją, roli
 4   1,  4 |      grodzie. Na rozstajach, kędy ciało białym piaskiem przysypane,
 5   1,  4 |      z ziemi na kraj świata, kędy oczy go poniosą.~Wanda została
 6   1,  4 |    swe siły. Pojrzał Rytgar, kędy były - ani śladu, ani słychu,
 7   1,  7 |    Wisz sam wskazywał dalej, kędy jechać mieli, bo naokół
 8   1,  7 |     dozwolicie. Kogo wołać i kędy? Wiecie to dobrze, że Chwostek
 9   1,  7 | szybciej coraz, patrząc ino, kędy umykać ma do lasu.~Ucieczka
10   1,  8 |    ukryć od pogoni,, trzody, kędy przeszły, zdradzały się
11   1,  10|    Dunaju, z innych światów, kędy wino rosło, gdzie lwy się
12   2,  12|  górze świętej nad jeziorem, kędy się z sąsiednich mirów na
13   2,  12|  sobą i kołowali wybierając, kędy przejść mogą nie postrzeżeni.
14   2,  12|   Pójdę, gdzie oczy poniosą, kędy dola poprowadzi...~Wstała
15   2,  14|   bezpieczna sama iść mogła, kędy jej kazała dola. Nie potrzebowała
16   2,  15|      bo to naród łupieski, a kędy wojna, tam musi być niewola.
17   2,  19|   dziadów, i pradziadów ich, kędy się od wieków chowali, od
18   3,  23|       jakie pochwycić mogli, kędy się przesunęli, zostawała
19   3,  28| Dopiero pod szopę wszedłszy, kędy młodzi kneziowie z niemieckim