Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |            prawica silna - zmoże; a doma też tym wiele zrobić potrafi,
 2   1,  2 |            to są chłopcy dorosłe, a doma - co mi po tym? - Rzekliście:
 3   1,  2 |    dokończył Wisz. - Każdy u siebie doma ma, czego mu trzeba - ziemię
 4   1,  4 |            idzie. Zabrakło mu ziemi doma, siołom roli, bydłu paszy
 5   1,  8 |            więcej krzepkim, niż gdy doma na kamieniu u rzeki siadywał,
 6   1,  8 |           Piastuna ludzie, a gdy go doma nie zastali, bo często w
 7   1,  8 |             się pod niebytność ojca doma robiło i trafiło. Wilk porwał
 8   2,  13|         Milczał parobek.~- Jest pan doma? - powtórzył. Nie było odpowiedzi.~-
 9   2,  13|            chodzić mógł, nie zaspię doma... Człek najprędzej wydobrzeje,
10   2,  13|             Bylem siły miał trochę, doma nie zostanę... pali mnie
11   2,  20|    przynieśli zdunowie przed wieki.~Doma u niego syn był starszy,
12   2,  20|             niego takich, jakeś ty, doma pewnie ze sześć do wyboru,
13   3,  22|  dowiedzieli się tylko, iż go dawno doma już nie było.~Ciągnęli kmiecie
14   3,  22|    potrząsali utrzymując, iż Niemce doma i nad Łabą mieli roboty
15   3,  23|      przekupnie, mieli też u siebie doma, czego dusza zapragnęła.
16   3,  24| przypomniała mimo woli.~Ludka znowu doma nie było, bo zdawszy jeńców
17   3,  29|             ale go nikt nie widział doma ni za domem z założonymi
18   3,  29|           gdzie indziej by panowała doma... Nie pojadę, pozdrówcie
19   3,  30|          chleb leżał na nim, aby go doma nie brakło. Gdy zrąb założony