Tom,  Rozdzial

 1   1,  2  |    obyczajem starym bez zamka żadnego, bo ich nigdy nie zawierano.
 2   1,  3  |     zakończył smerda. - A jak żadnego? - zapytał Wisz.~Smerda
 3   1,  4  |   sobie drogę, choć znaku jej żadnego nie było.~Smerda jadąc drzemał -
 4   1,  5  |    można? Złota ni srebra, ni żadnego kruszcu nie mają, jak zwierzęta
 5   1,  6  |     coraz swarliwsze. Chociaż żadnego wyrazu pochwycić stąd nie
 6   1,  6  |       ich ręką nie tknął, jam żadnego zabijać nie kazał, choć
 7   1,  7  |    częstokołem... Na zewnątrz żadnego znaku życia. Wrota stały
 8   1,  11 |  sięgnie po nią... a królewna żadnego nie zechce...~Zapatrzyła
 9   2,  12 |    ognie nie dawały rozróżnić żadnego głosu.~Jak wiek długo trwała
10   2,  17 |      ani jego, ani synów, ani żadnego z tego rodu, który dość
11   2,  17 |       poczęli wołać: - Leszka żadnego! żadnego!... Kmiecia!~-
12   2,  17 |      wołać: - Leszka żadnego! żadnego!... Kmiecia!~- Wybierajcie
13   2,  19 |       knezia chcecie obalić i żadnego nie znać.~- Nie chcemy tego
14   2,  21 |       Na niej też leżą mroki, żadnego ogniska, jakby gromady w
15   2,  21 |    wieży nie było znaku życia żadnego, tylko u góry chodzili ludzie
16   3,  25 |        wolność jej była miła, żadnego nie chciała.~Jeden był za
17   3,  26 | najgorszy nawet lepszy był od żadnego.~- Jeżeli prędko go nie
18   3,  Dop|      Nie mieli oni przy sobie żadnego żelaza ani żadnej broni,