Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |             chałupa-dwór, do której szopy wkoło przytykały, z nią
 2   1,  2 |            wznosiła, wyżej nad inne szopy - drzwi do niej wiodły z
 3   1,  2 |        drzwiom; jeden z czeladzi do szopy go po-prowadził, gdzie już
 4   1,  3 |          pachołków. Konie poszły do szopy, ludzie wprost kroczyli
 5   1,  3 |            zaprowadził do obszernej szopy, na siano. Obok niej stały
 6   1,  4 |            i pokiwał głową.~Sługi z szopy niosły świeżo udojone mleko
 7   1,  5 |          cisnęły cię zręby budowli, szopy i chaty.~- To kneziów gród! -
 8   1,  5 |       malowany, chaty, zabudowania, szopy w części wałami osłonione.
 9   1,  6 |           znajomego i z końmi go do szopy poprowadzili. Gerda, jakby
10   2,  12|             komory, gumna, stodoły, szopy, krówkę czerwoną, owieczki
11   2,  16|          ich chwytano, wiązano i do szopy pędzono jak bydło.~Psy i
12   2,  20|          osobno - a potem je nie do szopy stawił, ale w chacie u siebie
13   2,  20|        znowu, a po chwili wyniósł z szopy syn miseczek kilka drobnych,
14   2,  20|         gęsty, gdy Doman poszedł do szopy na posłanie. Mirsz stary
15   2,  20| strumieniami. Doman poszedł spać do szopy. Szalało na niebie do północy,
16   2,  21|         ludzie.~Wtem ktoś żagiew do szopy rzucił, drugi ognia naniecił
17   2,  21|          podwórzach - niech dwory i szopy, i do ostatniego wszystko
18   3,  24|       odbijali na głębinę.~Doman do szopy biegł po siwego, Mila za