Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |        wolna lice kneziowskiego sługi mieniło się, marszczyło,
 2   1,  4  |      wodopoju, na ognisku stare sługi rozpalały ogień. Wisz, który
 3   1,  4  |        za nimi i pokiwał głową.~Sługi z szopy niosły świeżo udojone
 4   1,  6  |  właśnie miesiły, mąkę siały, a sługi śpiewając żarna obracały.
 5   1,  9  |   nadeszły żona, córki, synowe, sługi i wnuki, noc już była w
 6   1,  9  |      Dziwa siedziała u krosien, sługi żarna obracały, gotowano
 7   1,  10 |       nie obrócili a w kneziowe sługi. Wszędy, gdzie mieszka mowa
 8   2,  13 |        Nie ma Domana? - zapytał sługi, który we wrotach stał Milczał
 9   2,  14 |         Dopiero poznawszy twarz sługi ochłonął.~- Miłościwy panie -
10   2,  15 |          powołując do siebie to sługi, to podskarbiego, to służące.
11   2,  15 |   przędła i śpiewała pędząc swe sługi. Dzień chmurny był, deszcz
12   2,  15 |      się stało, stało się przez sługi, bez rozkazu naszego.~Leszek
13   2,  15 |         ułagodzić chciała.~Wnet sługi na stole przygotowały mięsiwo,
14   2,  16 |     tulić je począł. Odprawiono sługi i wrota grodu zamknęły się
15   2,  16 |          rzekł - aby się pan ze sługi targował. Co ma być, będzie,
16   3,  22 | uspokajać kijem musiał. Myszków sługi z Leszkami stać obok nie
17   3,  28 |        bardzo bolał, że takiego sługi pod ręką nie miał, bo w
18   3,  Dop|        i starszyzną, każe przez sługi podać sobie miodu, aby przy