Tom,  Rozdzial

 1   1,  1  |         stuliwszy uszy... póki sił stało.~Gerda ciągle ręką
 2   1,  9  |  rzucała kamieniami, próbowała sił borykając się z sobą, aż
 3   1,  10 |     potrafił, ale wnet z nowym sił wytężeniem piął się znowu
 4   2,  15 |      się rozlegał. Dopiero gdy sił do bicia i znęcania się
 5   2,  16 | niedobrą na posła się z całych sił zamachnął i byłby mu głowę
 6   2,  16 |      się Brunhilda.~- Nie mamy sił po temu - odezwał się Zabój. -
 7   2,  17 |     stało.~Żuła pędził, co koń sił miał, dopóki drugiej na
 8   2,  19 |         Ta harmonia wszystkich sił, to prawo niezbłagane kolei,
 9   2,  21 |        dech mu zabiła trwoga i sił brakło. Biegli zewsząd ludzie
10   3,  23 |        widzieli ich nawet, ale sił obliczyć nie mogli.~Szli
11   3,  24 |  martwa leżała na ziemi dysząc sił ostatkiem. Chata, przed
12   3,  25 |          lecz zdało się, że mu sił brakło.~Wizun sam rzucił
13   3,  25 |           Wydychaj no chorobę, sił nabierz - rzekł Wizun -
14   3,  25 |        za dni parę ozdrowieje, sił nabierze i będzie mógł do
15   3,  29 |       było widać wyrastających sił nowych, ostatnie wysunły
16   3,  30 |      raną, powoli do zdrowia i sił przychodząc; zajrzeć więc
17   3,  Dop|       świat rośnie olbrzymio i sił nabywa szybko, tak naród
18   3,  Dop|  granice. Wanda staje na czele sił swych i przyjmuje wyzwanie.~