Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |     brunatnego koloru okrywała mu ramiona, pod szyją spięta na guz
 2   1,  2 |  zręcznością zarzucił je sobie na ramiona, jakby unikał pomocy obcej
 3   1,  2 |       pochwami, dłuta i kliny, na ramiona kładzione kręgi, których
 4   1,  5 |             ozwał się Sambor.~Kos ramiona ścisnął.~- Będzie toż samo
 5   1,  7 |          w lekkim przyodziewku na ramiona narzuconym. Gęsty, jasny
 6   1,  7 |          jasny włos spływał mu na ramiona, młoda bródka zarastała
 7   1,  8 |    wziąwszy, boso, w koszuli i na ramiona tylko narzuconej siermiędze,
 8   1,  9 |        siwe włosy rozpuściwszy na ramiona, z rękami załamanymi, z
 9   1,  9 |          Żywia, sparłszy głowy na ramiona swych, obejmując się rękami...
10   1,  10|       odzież ojca, zarzucił ją na ramiona i szedł za nimi. Tak uroczystym
11   2,  12|        chłopaków w narzuconych na ramiona siermięgach. Zewsząd po
12   2,  14|          srebrny, rozpuszczony na ramiona, a na nim dziewiczy wianek
13   2,  14| czerwonymi sznury i zarzuconej na ramiona opończy ciemnej. Czapka
14   2,  15|     świeżo zmyte, rozpuszczone na ramiona, świeciły pozłocisłą swą
15   2,  16|           go z jękiem i płaczem w ramiona. Miłosz siedział pojąć jeszcze
16   2,  17|      ściskając, kładąc mu ręce na ramiona, to wydając rozkazy.~Krótkiego
17   3,  24|   ręcznikami bogato szytymi przez ramiona.~Pan młody, choć blady jeszcze,
18   3,  24|           zobaczę? Tam mi obarczą ramiona, nikt nade mną nie zapłacze...~ ~