Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |    począł, rzucili się chciwie parobcy, aż oczy im do~nich zaświeciły
 2   1,  2 |        Wisz milczał słuchając. Parobcy i synowie rozstąpili się
 3   1,  2 |        siedli, a niżej jeszcze parobcy...~Dziewki i niewiasty nie
 4   1,  3 |        zagrodzie.~Stali tu już parobcy i synowie, stała we drzwiach
 5   1,  3 |      własne go kochano.~Drudzy parobcy, tym oznajmieniem strwożeni,
 6   1,  4 |        po szopach i oborach... parobcy szli wypędzać stada... dziewczęta
 7   1,  4 |       nie zobaczył już nikogo. Parobcy tylko na szyi mu się wieszali.~
 8   1,  5 |    stada. U brzegu poili bydło parobcy. Na wałach chodzili zbrojni
 9   1,  6 |     Młodego chłopca we wrotach parobcy powitali jak znajomego i
10   1,  7 |      Psy na powrozach trzymali parobcy, a rwały się czując, że
11   1,  8 |      do otwartej stanie bójki. Parobcy i synowie, kto żył, rwali
12   1,  8 |      pozór swój codzienny, ale parobcy ukryci za tynami, po szopach,
13   1,  9 | Strzały poleciały z obu stron.~Parobcy Wiszowi, którym pilno było
14   1,  9 |       się w lesie. Poszli więc parobcy drzewo przysposobić na stos,
15   1,  9 |      stos był gotowy. Sąsiadom parobcy dali znać prosząc na chleb
16   1,  9 |      ruszył z zagrody. Czterej parobcy nieśli siedzące zmarłego
17   1,  10|  jasnych oczu ciągle patrzało.~Parobcy, co na łące siedzieli, rozglądali
18   2,  12|      krzyk dał się słyszeć, bo parobcy rzucali się na dziewczęta,