Tom,  Rozdzial

 1   1,  2 |     pobiegły z nim do komory... do matki... Słychać było szeptanie
 2   1,  5 |   najdziksze dosiadają konie.~Oczy matki błyszczały. - Piękniż są?~-
 3   1,  6 |            ci milczeć i z językiem matki się nie wydawać! Milczże
 4   1,  6 |       które złagodziło wspomnienie matki, przemówił do niej. Wzięła
 5   1,  6 |          ujął jej rękę jak niegdyś matki, pocałował. Na ręku łza
 6   1,  11|           zielonym pójdę do ojca i matki...~Sroczka w istocie, siedząc
 7   2,  12|          zziębniętą... Ogniu ojca, matki, sióstr i braci... świeć
 8   2,  14|          się do wspólnej prastarej matki.~Nie bratali się bardzo,
 9   2,  17|         sobie drugich... W ulu bez matki, a w kraju bez ojca nie
10   2,  19|         lat siedmiu, chłopcy z rąk matki i spod dozoru niewieściego
11   2,  20|          Pszczoły w ulu i dnia bez matki się nie ostoją!~- Pewnie -
12   2,  21|         wojna była! Uprosimy ojca, matki, zostaniemy z nimi i krwi
13   3,  24|          weźmie. Teraz, bez ojca i matki, cicho było i smutno. Bratowe
14   3,  24|     siostra Mirsza starego miejsce matki zastępowała.~Lecz, jak to
15   3,  24|         biegą, nie będzie mi jak u matki...~O słońca wschodzie ruszył
16   3,  26| oswobodzonym chwycił konia, aby do matki z wieścią dobrą pośpieszyć.~
17   3,  27|           jego, sieroty bez ojca i matki.~Gdy Miłosz rzucał się tak,
18   3,  28|         szukać poparcia od rodziny matki lub sobie zakupywać je,