Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |     jeść przybyłemu smerdzie i ludziom jego, a piwo z cebrów dokończywszy
 2   1,  4  |    głową pada. Pieśń się o tym ludziom pieje. Bóg wam zdrowia niechaj
 3   1,  8  |     wywrzeć cała złość jego... Ludziom i koniom kazano się sposobić...
 4   1,  10 |        nakarmi, a upoi, aż się ludziom na wiek wieka jeść odechce...
 5   2,  12 |        co łąkom niósł rosy, co ludziom chleb dawał, co wypełniał
 6   2,  14 |     zapierały mu drogę groźne. Ludziom swoim, skinąwszy na nich
 7   2,  15 |        kneź nie rzekł i słowa, ludziom też o tym milczeć przykazawszy,
 8   2,  16 |   widać jadących.~Na grodzie i ludziom, i stworzeniu wszelkiemu
 9   2,  18 | przejście, dał znak kneziowi i ludziom i sam pierwszy rzucił się
10   2,  20 |        się w Domana - duchom a ludziom razem służyć nie można.
11   3,  25 |  popiele... Krukom biesiada, a ludziom żałoba i łzy - westchnęła.~-
12   3,  27 |  oślepnie drugi.~Odwrócił się, ludziom nadbiegającym ręką ich wskazując: -
13   3,  27 |     Stojący przy nim Obr kilku ludziom, porwawszy ich, czaszki
14   3,  28 |      sprawa zamiana i zarobek, ludziom służę, wojny się lękam,
15   3,  28 |          prawił Hengo. - Takim ludziom, jak miłość wasza, tam by
16   3,  28 |   dobrze się już był przyjrzał ludziom i porządkowi, późno w noc
17   3,  30 |      się samoszóst na Lednicę, ludziom wprzódy nakazawszy, co czynić
18   3,  Dop|     połyka bydlęta i trzody, i ludziom nie przepuszcza.~"Gdy zaś