Tom,  Rozdzial

 1   1,  1 |    biegu - oczyma szukając, czy kogo nie zobaczy. Nie widać było
 2   1,  3 |    tylnym wrotom, jakby się tam kogo spotkać spodziewał.~Jaga
 3   1,  7 |       ano, mówić mi dozwolicie. Kogo wołać i kędy? Wiecie to
 4   1,  7 |        wiedzieć wprzódy musimy, kogo woleć i kto z nami stanie:
 5   1,  8 |       we trzech mogli i umieli, kogo za sobą mógł mieć Chwostek,
 6   1,  8 |      sobą mógł mieć Chwostek, a kogo przeciw sobie, i okazało
 7   1,  8 |       rzekł syn - wola wasza... kogo mam słać, komu zawierzyć,
 8   1,  8 |    radośnie, jakby się łasił do kogo. Wisz podniósł się z ziemi,
 9   1,  8 |   gałęzie rozgartującego, tego, kogo się najmniej spodziewał,
10   2,  19|     syneczkiem, wysłać nie było kogo, czeladź tylko uzbrojono,
11   2,  20| wiedział Mirsz, jak robić i dla kogo, i pokrywy ich były do wyboru,
12   2,  20|         miłosne tajemnice. Komu kogo chciała, temu go dała.~Duchy
13   3,  22|       Siekiery i noże, na jakie kogo stało, wiązano do pasa i
14   3,  23|   dziękując obrońcom. Choć mało kogo życiem darowano i jeńców
15   3,  26|         było komu rozkazywać ni kogo słuchać, ni komu dowodzić
16   3,  27|     rzadziej jeszcze wpuszczono kogo do grodziska. Starszyzna
17   3,  29|      stało już walczyć komu ani kogo zabijać. Starszyzna konno
18   3,  29|       patrząca w dal, jakby się kogo spodziewała~Doman pierwszy