Tom,  Rozdzial

 1   1,  4 |          Dziewkom oschły łzy i idą... Idą, idą, Dunaj biały...
 2   1,  4 |   Dziewkom oschły łzy i idą... Idą, idą, Dunaj biały... stał
 3   1,  4 |       oschły łzy i idą... Idą, idą, Dunaj biały... stał na
 4   1,  4 | przyszły, Dunaj ścięły, wojska idą suchą nogą. Król dunajski
 5   1,  4 |      wnet zajmie ziemie, pługi idą w żyzne pola, bydło ryczy,
 6   1,  4 |    bydło wyżenie, niech dzieci idą na łąki - nie ma już smoka
 7   1,  4 |        brata go zabiła. Ludzie idą nocą drogą, dziwne głosy
 8   1,  7 |      ziemi urodzili, z czernią idą na równi z niewolnikami.
 9   1,  9 |        się, co on przykazał... Idą wici, lecą wici... i starszyzna
10   2,  15|         niech tu ciągną, niech idą, niech palą, tępią, gnębią...
11   2,  15|      dziś... tak lepiej, niech idą, niech przychodzą.~- Miłościwy
12   2,  15| przychodzą - zobaczymy, z czym idą. Wstał z ławy, na której
13   3,  22|       i Kaszubami a Niemcy już idą na nas, już puszczę na granicy
14   3,  24|     się smok, gadzina! Pomorcy idą! Wrogi tuż, za mną w ślad...~
15   3,  24|  Ludzie, ratujcie się. Pomorcy idą!~Podniosła ręce obie do
16   3,  24|      nawrócił wnet, wołając.~- Idą, idą!~Głowy tracili wszyscy -
17   3,  24| nawrócił wnet, wołając.~- Idą, idą!~Głowy tracili wszyscy -
18   3,  25|  różowiała..~Królewicz z ojcem idą do ogrodu... bieduje bardzo,