Tom,  Rozdzial

 1   1,  3 |           Pójdziemy za las, na górę, skąd świata widać niemało...
 2   1,  3 |     samą drogą w dół, którą na górę wchodzili. Lecz teraz pędził
 3   1,  3 | księżyc już się był podniósł w górę i świecił w rzece odbity,
 4   1,  4 |     zapłakał i ciało niesie na górę Lassotę, na stosie go posadzili,
 5   1,  4 |        sypali, dopóki mogiła w górę nie wzrosła.~Kraj na pół
 6   1,  6 |       się wściekle, z rękami w górę podniesionymi, krzyk okropny
 7   1,  9 |   drugiej oszczepy podnosząc w górę...~- Chodźcie tu! - wołali
 8   1,  9 |      stosu ducha ulatującego w górę.~Była też to chwila, w której
 9   1,  9 |      dłonie, podnosząc ręce, w górę podrzucając oszczepy.~Stos
10   1,  9 |        podniósłszy też kubek w górę, głośno zawołał:~- Krew
11   1,  10|    zdobyczą i znowu spojrzał w górę, krew ciekącą ocierając
12   1,  11|    kobuz wyrwał się, uleciał w górę i zniknął. Sroki pociągnęły
13   1,  11|    niej, siedem się spinać pod górę...~Żywia litościwa widząc,
14   2,  19|  miseczkach ofiary udała się w górę na żalnik.~W pośrodku jego
15   2,  21|       na dole, drugich śląc na górę. Ci, co pozostawali na zgniłej
16   2,  21|       policzył ich i wrócił na górę.~Ludzie to byli niepotrzebni,
17   3,  25|     posłała po złote jabłka na górę lodowatą, ten jechał, jechał,
18   3,  29|       z nogami podniesionymi w górę. Gdzieniegdzie wróg leżał