Tom,  Rozdzial

 1   1,  3  |        mówiło, coś, co oni tylko dwaj rozumieli.~Sambor się uspokoił
 2   1,  7  | pierzchnęli na widok pana, tylko dwaj rybacy jakąś odpowiedź na
 3   1,  9  |   Łuczywo paliło się na ognisku, dwaj synowie siedzieli i płakali.
 4   2,  15 |      może, odzyskawszy syna.~- A dwaj drudzy? - zapytał Chwost -
 5   2,  17 |       się cicho, nie mówiąc nic.~Dwaj bracia poszli z nakazaniem
 6   2,  19 |     Miłosz z synem, a co gorzej, dwaj synowie, których matka do
 7   2,  21 |   kładziono zaborole, nadjechali dwaj chłopcy, przebrani w proste
 8   2,  21 |         drugimi. Najwyżej leżeli dwaj ojcowie, u stóp ich przy
 9   3,  24 |     zaraz za młodym do świetlicy dwaj gęślarze i dudarz z kobzą -
10   3,  26 |        Wtem tłum się rozstąpił i dwaj owi goście nieznani, których
11   3,  27 | Odsunięto drągi, otwarto wrota i dwaj przybyli weszli z wolna.
12   3,  27 |        Byli to Leszek i Pepełek, dwaj synowie Chwostka.~Oglądając
13   3,  27 |          się swojemu zwycięstwu.~Dwaj synowie Chwostka stali pod
14   3,  28 |         obozowisku się zbliżyli. Dwaj młodzi kneziowie z wujem
15   3,  30 |        jechali Leszek i Pepełek, dwaj bracia - odziani skromnie
16   3,  30 |        ciekawie, przecisnęli się dwaj goście obcy, ci sami, co
17   3,  Dop|       ścieżkę. Zdradę tę odkryli dwaj młodzi, którzy pieszo chcieli
18   3,  Dop|     Jeszcze za życia Popiela raz dwaj nieznani pielgrzymi na próżno